سلام
امروز بعد از یک سال و هشت ماه و سه روز
یاد نخستین صفحه خودم در فضای مجازی افتادم
واقعا دلم براش تنگ شده بود
زمانی که این وبلاگ راه اندازی شده
ما یه جوون بودیم ولی الان دیگه
پا به سن گذاشتیم و
کم کم داریم پیر می شیم
حالا به قول عموم یه قرن رو پشت سر گذاشتیم
اومدیم تو یه قرن دیگه
نمی دونم کسی هست منو بشناسه یا نه
ولی یه زمانی اینجا
خیلی دوستای گل و خوبی از سراسر کشور داشتیم
امیدوارم هر جا هستن
خوب و خوش و سلامت و شاد باشن
اما یه نکته بگم
شاید خیلی هاتون قبول کنید
ولی خیلی ها هم
قبول نکنید
ولی با اینکه شبکه ها و برنامه های اجتماعی
در دنیای مجازی زیاد شدند
ولی هیچ کدوم
لذت وبلاگ نویسی رو ندارن
والسلام
شامگاه دوشنبه 16 فروردین ماه سال 1400 خورشیدی
دلنوشتههای بیقرار...ما را در سایت دلنوشتههای بیقرار دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 191